Θωμάς Λαΐνας

                Στις 23 Οκτωβρίου 2009 ο Θωμάς Λαίνας, ο Μάκης μας,  έχασε την άνιση μάχη με την επάρατη νόσο,  που τον ταλαιπώρησε τον τελευταίο καιρό.

                Ο Θωμάς Λαίνας γεννήθηκε το 1947 στο Καρποχώρι του Νομού Καρδίτσας.  Με το τέλος των γυμνασιακών του σπουδών στην Καρδίτσα και μετά από εισιτήριες εξετάσεις εισήχθη στην Κτηνιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, απ’ όπου απεφοίτησε το 1972. Μετά την εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων εργάσθηκε για διάστημα δύο ετών στο Αγροτικό Κτηνιατρείο Φαρσάλων και στη συνέχεια στο Κέντρο Τεχνητής Σπερματέγχυσης Καρδίτσας,  όπου ουσιαστικά άρχισε και τερμάτισε την  επαγγελματική του σταδιοδρομία.

Για το Θωμά το Κέντρο ήταν το δεύτερο σπίτι του και το υπηρέτησε με απόλυτη αφοσίωση. Αποτέλεσμα των άοκνων προσπαθειών του, σε συνεργασία με τους συναδέλφους της Γενετικής Βελτίωσης και του Κτηνοτροφικού Σταθμού Παλαμά, ήταν η βελτίωση της Καραγκούνικης φυλής προβάτων, ώστε σήμερα να θεωρείται η καλύτερη ελληνική ποιμενική φυλή. Εξάλλου, η  ύπαρξη και η άριστη λειτουργία αυτού του Κέντρου, που «ψυχή» του ήταν ο Θωμάς ήταν ένας από τους λόγους της ίδρυσης της δεύτερης Κτηνιατρικής Σχολής της χώρας στην πόλη της Καρδίτσας.

Πνεύμα ανήσυχο, με έφεση για μάθηση και έρευνα συνέχισε τις σπουδές του για απόκτηση Διδακτορικής Διατριβής. Έτσι, υπό την καθοδήγηση των Καθηγητών Ν. Κατσαούνη και Δ. Ζυγογιάννη του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας έλαβε από την Κτηνιατρική Σχολή του ΑΠΘ Διδακτορικό Δίπλωμα με Άριστα στο αντικείμενο  της «Κρυψορχιδίας των Κριών της Καραγκούνικης Φυλής».

Δημοσίευσε πολλές εργασίες τόσο ως  μοναδικός συγγραφέας, αλλά και  σε συνεργασία με άλλους ερευνητές στο Περιοδικό της ΕΚΕ και σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Παρακολούθησε και συμμετείχε με επιστημονικές ανακοινώσεις σε πολλά  Ελληνικά και Διεθνή Συνέδρια. 

Δίδαξε στην Κτηνιατρική Σχολή της Καρδίτσας βάσει του Π.Δ. 407/80 το μάθημα «Γενική Παθολογία και Προπαιδευτική» και επί σειρά ετών στο Μεταπτυχιακό Τμήμα του Τμήματος Επιστήμης της Ζωικής Παραγωγής και Υδατοκαλλιεργειών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο Θωμάς ήταν ένας ευπατρίδης, υπερήφανος για τον τόπο του, που τον νοιάζονταν και φρόντιζε με κάθε τρόπο για την ανάδειξή του.   

. Από το γάμο του με την αγαπημένη του Βαγγελίτσα, Καθηγήτρια Ελληνικής Φιλολογίας, απέκτησε μία κόρη, τη Σταθούλα, η οποία κληρονόμησε όλα τα καλά των γονιών της και σήμερα είναι Δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη.

  Ο Θωμάς ήταν άνθρωπος χαρισματικός, σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή με το χαμόγελο του, υπήρξε άριστος κτηνίατρος και τέλειος οικογενειάρχης. Ήταν η ήρεμη δύναμη, διέθετε ανυπέρβλητη γεναιότητα και θάρρος. Παρόλο που γνώριζε από την πρώτη στιγμή το αήττητο του αντιπάλου, ποτέ δε δείλιασε και όταν αντελήφθη την αδυναμία μας να αντιμετωπίσουμε την αντίστροφη μέτρηση, μας έδινε κουράγιο λέγοντας μας ότι ξεπεράστηκε ο κίνδυνος και όλα πάνε καλά. Υπήρξε αγαπητός στους συναδέλφους, στους συνεργάτες του στο Κέντρο Τεχνητής Σπερματέγχυση και στους φοιτητάς του. Ο χαμός του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, κυρίως στην οικογένειά του, τους συγγενείς του και σε μας συναδέλφους και φίλους. Άφησε όμως και μία μεγάλη κληρονομιά, κυρίως για τους νεώτερους, για το «πως πρέπει να είναι ο επιστήμων και ο άνθρωπος». 

Για μένα υπήρξε κάτι παραπάνω από φίλος, υπήρξε αδελφός όχι μόνο γιατί ένα μεγάλο κομμάτι της ερευνητικής μου δραστηριότητας το χρωστάω σ’ αυτόν, αλλά γιατί το χαμόγελό του και η συμβουλή του πάντα με ατσάλωναν.                        

                Αγαπημένε μας Μάκη καλό ταξίδι, η προσωπικότητά σου, η επιστημονική και η οικογενειακή σου πορεία θα είναι «φάρος» για όλους μας.

Εκ μέρους των συναδέλφων  της ΕΚΕ

Ιωάννης Μενεγάτος

Καθηγητής ΓΠΑ