Μ.Ν. Σαριδομιχελάκης, Α.Φ. Κουτίνας

Ο σακχαρώδης διαβήτης, το κλινικό σύνδρομο που οφείλεται σε σχετική ή απόλυτη έλλειψη της ινσουλίνης ή/και σε μείωση του αριθμού ή της ευαισθησίας των υποδοχέων της στους ιστούς, θεωρείται διεθνώς η δεύτερη συχνότερη, μετά τον υπερθυρεοειδισμό, ενδοκρινοπάθεια στη γάτα. Η αιτιολογία του τύπου Ι σακχαρώδη διαβήτη της γάτας παραμένει σε σημαντικό βαθμό αδιευκρίνιστη, αν και σε αρκετές τουλάχιστον περιπτώσεις οφείλεται σε χρόνια παγκρεατίτιδα. Ο τύπος ΙΙ, που είναι και ο συχνότερος στην κλινική πράξη, χαρακτηρίζεται από τη σχετική έλλειψη της ινσουλίνης και οφείλεται σε διάφορα αίτια που προκαλούν μειωμένη παραγωγή της από το πάγκρεας (χρόνια παγκρεατίτιδα, αμυλοείδωση), διαταράσσουν τη βιολογική της δράση στα κύτταρα του ήπατος, του μυϊκού και του λιπώδη ιστού (αντίσταση στην ινσουλίνη) ή/και αυξάνουν την παραγωγή της γλυκόζης από το ήπαρ (παχυσαρκία, χρόνια καταπόνηση, υπερπαραγωγή αμυλίνης). Τέλος, ο δευτερογενής (τύπος ΙΙΙ) σακχαρώδης διαβήτης οφείλεται σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις που δεν αφορούν στο πάγκρεας, αλλά προκαλούν αντίσταση στην ινσουλίνη, όπως ο υπερφλοιοεπινεφριδισμός, το φαιοχρωμοκύττωμα, η ακρομεγαλία, ο υπερθυρεοειδισμός, οι λοιμώξεις, τα νεοπλάσματα, η υπερλιπιδιαμία, η καρδιακή και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και η χορήγηση ορμονών, όπως τα γλυκοκορτικοειδή και τα προγεσταγόνα. Στα συχνότερα συμπτώματα του απλού σακχαρώδη διαβήτη, που συνήθως έχουν προοδευτική εμφάνιση και εξέλιξη, περιλαμβάνονται η πολυουρία, η πολυδιψία, η πολυφαγία, η προοδευτική απώλεια του σωματικού βάρους, η ηπατομεγαλία, η αμφιβληστροειδοπάθεια, η περιφερική πολυνευροπάθεια, η ξηρή σμηγματόρροια και εκείνα που οφείλονται στις δευτερογενείς λοιμώξεις, όπως οι ουρολοιμώξεις και η στοματίτιδα.

Λέξεις ευρετηρίασης: γάτα, ινσουλίνη, σακχαρώδης διαβήτης

Τόμος 55 (Τεύχος. 3 σελ. 262-267) / 2004