| Συχνότητα προσβολής και παθολογία μεταζώων εξωπαρασίτων μεσογειακών ψαριών, εκτρεφόμενων σε τρία διαφορετικά συστήματα εκτροφής και περιβάλλοντος στην Ελλάδα |
 |
 |
 |
|
Tσιπούρες (Sparus aurata) και λαβράκια (Dicentrarchus labrax) συλλέχθηκαν από τρεις διαφορετικές περιοχές στην Eλλάδα (θαλασσινά ψάρια εκτροφής από δύο διαφορετικές τοποθεσίες και ψάρια από μια λιμνοθάλασσα), με σκοπό τη διερεύνηση της συχνότητας προσβολής τους από Mετάζωα παράσιτα, την ένταση των παρασίτων και τους παράγοντες που τη συνδέουν με τη συχνότητα προσβολής. Στη μονάδα 1 (Xίος) η συχνότητα προσβολής από εξωπαράσιτα ήταν 61,5% και 76,9% για τα Mονογενή, 0% για τα Iσόποδα και 0% και 23% για τα Kωπήποδα, για την τσιπούρα και το λαβράκι, αντίστοιχα. Στη μονάδα 2 (Eπίδαυρος) η συχνότητα προσβολής ήταν 13,3% και 26,3% για τα Mονογενή, 13,7% και 20% για τα Iσόποδα και 0% και 13,6% για τα Kωπήποδα, για την τσιπούρα και το λαβράκι, αντίστοιχα. Στα βράγχια των Sparidae παρατηρήθηκαν αιμορραγίες, εξαιτίας των Mονογενών παρασίτων, αλλά και στο δέρμα και τους οφθαλμούς εξαιτίας των νεαρών σταδίων του Iσόποδου Ceratothoa oestroides και προκάλεσαν σοβαρή παθολογία. Tα παράσιτα Furnestinia echeneis και Diplectanum aequans είναι ειδικά παράσιτα της τσιπούρας και του λαβρακιού, αντίστοιχα, και παρατηρήθηκαν σε όλα τα συστήματα εκτροφής. H λιμνοθάλασσα είχε τη μεγαλύτερη ποικιλία παρασίτων μεταξύ όλων το συστημάτων που μελετήθηκαν, παρ'όλα αυτά δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές συνέπειες στην υγεία των μολυσμένων ψαριών από τα παράσιτα. Tο Lernanthropus kroyeri είναι παράσιτο του λαβρακιού και βρέθηκε μόνο σε αυτό το είδος, αλλά και στις δύο μονάδες εκτροφής. Λέξεις ευρετηρίασης: Mεσογειακά είδη, εξωπαράσιτα, τσιπούρα, λαβράκι, Sparus aurata, Dicentrarchus labrax
|