Πετανίδης Θ. Α., Μυλωνάκης Μ. Ε., Κουτίνας Α. Φ.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Το λευκοκυτταρόγραμμα, που περιλαμβάνει το συνολικό αριθμό, το λευκοκυτταρικό τύπο και τη μορφολογική εκτίμηση των λευκών αιμοσφαιρίων (ΛΑΜ), αποτελεί σημαντικό μέρος της αιματολογικής εξέτασης. Η σωστή αιμοληψία και ο χειρισμός του δείγματος αίματος είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αξιοπιστία της πληροφόρησης του λευκοκυτταρογράμματος. Ο αριθμός των ΛΑΜ στα ενήλικα υγιή ζώα κυμαίνεται από 6000 ως 17000/μL και 5500 ως 19500/μL στο σκύλο και τη γάτα, αντίστοιχα. Στο περιφερικό αίμα των ζώων αυτών παρατηρούνται ουδετερόφιλα, λεμφοκύτταρα, μεγάλα μονοπύρηνα, εωσινόφιλα και σπάνια βασεόφιλα λευκοκύτταρα. Οι διάφορες λευκοκυτταρώσεις ή λευκοκυτταροπενίες, αν και συνηθέστερα εμφανίζονται σε λοιμώδη, σηψαιμικά ή ανοσολογικά νοσήματα, νεοπλάσματα και φθίση ή απλασία του μυελού των οστών, μπορεί να αποτελέσουν και φυσιολογική αντίδραση απέναντι σε διάφορους παράγοντες καταπόνησης (π.χ. ουδετεροφιλία/λεμφοκυττάρωση, λόγω υπερέκκρισης κατεχολαμινών στη γάτα). Οι μορφολογικές διαταραχές των ΛΑΜ συνήθως υποδηλώνουν σηπτικές ή άσηπτες φλεγμονές (τοξικές μεταβολές), συγγενή-κληρονομικά νοσήματα του αίματος (π.χ. διαταραχή Pelger-Huet, σύνδρομο Chediak-Higashi), αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. λεμφογενείς-μυελογενείς λευχαιμίες). Τέλος, η ανεύρεση μέσα στα ΛΑΜ των εγκλείστων του ιού της νόσου Carre, των μοριδίων της Ehrlichia sp. Των γαμετοκυττάρων του Hepatozoon canis κ.α. αποτελεί τον αντικειμενικότερο τρόπο διάγνωσης των αντίστοιχων λοιμωδών νοσημάτων στα κατοικίδια σαρκοφάγα.