A. Ι. Γελασάκης, DVM, PhD, Γ. E. Βαλεργάκης, DVM, PhD, Π. Φορτομάρης, DVM, PhD,
Γ. Αρσένος, DVM, PhD, DipECSRHM
Εργαστήριο Ζωοτεχνίας, Κτηνιατρική Σχολή ΑΠΘ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Στόχος της εργασίας ήταν να περιγραφούν τα χαρακτηριστικά των εκτροφών και οι μέθοδοι εκτροφής εντατικά εκτρεφόμενων προβάτων της φυλής Χίου στην Ελλάδα. Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκε το σύνολο των 66 εκτροφών του αγροτικού συνεταιρισμού προβατοτρόφων φυλής Χίου «Μακεδονία». Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη χρήση ερωτηματολογίου, το οποίο συμπληρώθηκε κατά την επίσκεψη του ίδιου κτηνίατρου σε κάθε εκτροφή. Από τα στοιχεία που προέκυψαν δημιουργήθηκε μια εκτενής βάση δεδομένων, από την οποία επιλέχθηκαν τέσσερις ανεξάρτητες μεταβλητές: μέγεθος ποιμνίου, εμπειρία του κτηνοτρόφου, διαθεσιμότητα βόσκησης και αριθμός ημερήσιων αρμεγμάτων. Στη συνέχεια, έγινε ανάλυση διακύμανσης κατά έναν παράγοντα, προκειμένου να διαπιστωθεί η επίδρασή τους στη γαλακτοπαραγωγή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο μέσος όρος των ζώων στα ποίμνια ήταν 314 πρόβατα (16 κριάρια, 210 προβατίνες και 88 ζυγούρια). Διαπιστώθηκε υψηλή θετική συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους του ποιμνίου και του ύψους της γαλακτοπαραγωγής (P<0.05). Επιπλέον, στα μεγάλα ποίμνια απασχολούνταν περισσότεροι εργάτες και εφαρμόζονταν τρία αρμέγματα την ημέρα (P<0,05). Οι εκτροφές στην πλειονότητά τους διέθεταν αρμεκτήρια (83,3%) και η μέση γαλακτοπαραγωγή ανά προβατίνα ήταν 276,6±55,6 λίτρα. Οι κτηνοτρόφοι ήταν σχετικά νέοι (41,2±8,9 ετών), με σχετικά μικρή εμπειρία στην εκτροφή προβάτων. Ωστόσο, το μορφωτικό τους επίπεδο ήταν υψηλό και έδειχναν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εντατικοποίηση και την εξειδίκευση των μεθόδων παραγωγής. Η ιδιόκτητη γη ήταν γενικά περιορισμένη (κατά μέσο όρο 7,6 εκτάρια) και χρησιμοποιείτο κυρίως για την ιδιοπαραγωγή ζωοτροφών, ενώ η χρήση της ως βοσκότοπος ήταν δευτερεύουσας σημασίας. Στις περισσότερες εκτροφές τα χορηγούμενα σιτηρέσια δεν ήταν ισορροπημένα και επικρατούσε η υπερκατανάλωση συμπυκνωμένων ζωοτροφών. Σε επίπεδο πρόληψης ασθενειών γίνονταν εμβολιασμοί (για κλωστηριδιάσεις στο 100% των ποιμνίων) και χορήγηση αντιπαρασιτικών φαρμάκων (τουλάχιστον μία φορά το χρόνο). Συμπερασματικά, οι εφαρμοζόμενες μέθοδοι εκτροφής στα ποίμνια που μελετήθηκαν ήταν ικανοποιητικές, ενώ από την έρευνα αναδείχθηκαν οι δυνατότητες για περαιτέρω βελτιώσεις οι οποίες συζητούνται διεξοδικά.

Λέξεις ευρετηρίασης: συνθήκες εκτροφής, προβατοτροφία, φυλή Χίου