Μετά την έκλυσή του στην ατμόσφαιρα, ο υδράργυρος μπορεί μέσω των ρευμάτων αέρα να μεταφερθεί χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε άλλες ηπείρους, όπου προσκολλάται στις σταγόνες της βροχής και εισέρχεται στη θαλάσσια τροφική αλυσίδα. Έχει εδώ και καιρό αναγνωριστεί ως παγκόσμιο πρόβλημα, το οποίο μπορεί να λυθεί καλύτερα με μια διεθνή συμφωνία και με συντονισμένη δράση.

         Η ΕΕ έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στην αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων που θέτει ο υδράργυρος από τότε που εγκαινίασε τη δική της στρατηγική το 2005. Στα αποτελέσματα περιλαμβάνονται περιορισμοί στην πώληση συσκευών μέτρησης που περιέχουν υδράργυρο από τον Απρίλιο του 2009 και η απαγόρευση των εξαγωγών υδραργύρου από την ΕΕ από το Μάρτιο του 2011.

         Σε επίπεδο ΕΕ έχουν ξεκινήσει προσπάθειες για την ανάπτυξη ειδικών κριτηρίων ασφαλούς αποθήκευσης του υδραργύρου, κάτι που είναι βασική απαίτηση της νομοθεσίας περί απαγόρευσης των εξαγωγών. Μέχρι πρόσφατα η Κοινότητα εξήγε περίπου 500 τόνους υδραργύρου το χρόνο. Ωστόσο, η βιομηχανία παραγωγής χλωρίου αλκαλίων, η οποία είναι ο κύριος χρήστης του μετάλλου στην ΕΕ, σχεδιάζει να κλείσει σταδιακά όλα τα εργοστάσια που χρησιμοποιούν τεχνολογία υδραργύρου έως το 2020. Περίπου 12.000 τόνοι του μετάλλου θα καταστούν, συνεπώς, πλεόνασμα και θα πρέπει να απορριφθούν μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Για να μάθετε περισσότερα http://ec.europa.eu/environment/chemicals/mercury/

Πηγή: EUROPA, 11/9/2009, 9:21:00πμ